Statystycznie 1 na 10 osób cierpi na choroby nerek. We wczesnych stadiach PChN przebiega bezobjawowo (chore nerki nie bolą), ale już wtedy zwiększa się około pięciokrotnie ryzyko rozwoju miażdżycy i chorób serca. W końcu nieleczona choroba nerek prowadzi do zatrucia organizmu przez toksyny, które uszkadzają prawie wszystkie narządy.

W ramach drugich obchodów Światowego Dnia Nerek w Małopolsce Ogólnopolskie Stowarzyszenie Osób Dializowanych, we współpracy z Laboratorium Diagnostyka przeprowadza w dniach 9-16 marca bezpłatne badania profilaktyczne w zakresie wykrywania chorób nerek. Na badanie można zgłosić się do jednego z dziesięciu punktów pobrań w Krakowie, po wcześniejszym potwierdzeniu telefonicznym (12 295 01 00). Badanie polegać będzie na określeniu poziomu kreatyniny we krwi. W wynikach podany zostanie wskaźnik GFR odzwierciedlający funkcję wydalniczą nerek. Istnieje pięć stadiów przewlekłej choroby nerek określonych w oparciu o stopień filtracji kłębuszkowej. Poniższa tabela stanowi interpretację wyników badań na podstawie wskaźnika eGFR.

Przewlekła choroba nerek - klasyfikacja

Przewlekła choroba nerek - klasyfikacja

Za prawidłowy uznaje się stopień filtracji kłębuszkowej eGFR ≥ 90. Oznacza to, że mniej więcej tyle mililitrów osocza krwi jest filtrowanych przez zdrowe nerki w ciągu minuty u osoby o przeciętnej budowie ciała.

Wynik eGFR pomiędzy 60 a 90 wskazana jest konsultacja z lekarzem rodzinnym.

Za wartość graniczną GFR, poniżej której można postawić diagnozę niewydolności nerek, przyjęto umownie eGFR < 60. Wówczas konieczny jest kontakt z lekarzem rodzinnym, który wypisze skierowanie do lekarza nefrologa.

Badania powinny wykonać w szczególności osoby należące do grupy ryzyka, czyli osoby:

  • z cukrzycą,
  • z nadciśnieniem,
  • z chorobami nerek w rodzinie,
  • osoby w wieku 60 +.

Wczesne rozpoznanie przewlekłej choroby nerek (PChN) umożliwia jak najszybsze rozpoczęcie leczenia a jednocześnie podjęcie wieloetapowych działań terapeutycznych mających na celu:

  • spowolnienie postępu choroby,
  • zapobieganie powikłaniom,
  • leczenie chorób współistniejących oraz przygotowanie do leczenia nerkozastępczego.